گاهی اوقات ممکن است یک یا چند دندان شیری تا دوران بزرگسالی در دهان باقی بماند. در این بخش می خواهیم به بررسی دلایل وجود دندان شیری در بزرگسالان بپردازیم.

دندان ها چگونه رشد می کنند؟

دندان های شیری (به انگلیسی: milk teeth یا baby teeth) اولین دندان هایی هستند که در دهان ظاهر می شوند. به دندان های شیری دندان ها موقتی یا اولیه نیز می گویند.

شروع رشد دندان های شیری بین 6 تا 10 ماهگی است و تا پایان سه سالگی تمامی 20 دندان شیری در می آیند. زمانی که دندان های دائمی در پشت دندان های شیری شروع به رشد کنند، دندان های شیری را فشار می دهند و باعث افتادن آن ها می شوند.

باقی ماندن دندان شیری در بزرگسالان

باقی ماندن دندان های شیری در بزرگسالی یک پدیده ی شایع است. مثلا دندان های آسیاب دوم (مولر دوم) در دهان بسیاری از افراد باقی می مانند. چون در اغلب موارد دندان اصلی در پشت آن ها رشد نمی کند.

مطالعات دندانپزشکی نشان می دهد که اگر دندان های مولر دوم تا سن بیست سالگی در دهان باقی بماند احتمال این که در آینده دچار مشکل شوند بسیار کم است. اما این مورد در مورد دندان های پیش و آسیاب اول (مولر اول) صدق نمی کند. اگر این دندان ها در دهان باقی بمانند احتمال بروز مشکلات و بیماری های دندانی در آن ها بیشتر است.

عوارض باقی ماندن دندان شیری در بزرگسالان

بزرگترین مشکلی که در اثر باقی ماندن دندان های شیری در دهان ایجاد می شود، عوارض ناشی از عدم رشد صحیح دندان هاست مانند:

  • اینفرا اکلوژن: در این حالت دندان شیری در جای خود ثابت است اما دندان های اطراف آن رشد می کنند. به همین دلیل سطح این دندان پایین تر از دندان های مجاورش است.
  • ترومای اکلوژن: گاهی در اثر نیروهای جونده یا اکلوژنی به ساختار پریودنشیم دندان آسیب وارد می شود. اکلوژنی که چنین صدمه ای ایجاد می کند ، اکلوژن تروماتیک یا آسیب زا نامیده می شود.
  • دیاستما: حالتی است که در بین دندان ها فاصله یا فضای خالی وجود دارد.

دلیل باقی ماندن دندان های شیری در دهان

مهم ترین دلیل باقی ماندن دندان های شیری در دهان، عدم وجود دندان دائمی برای پر کردن جای خالی آن ها است. بعضی از بیماری های مربوط به رشد دندان ها نیز باعث باقی ماندن دندان های شیری در دهان بزرگسالان می شود. از جمله ی این بیماری ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • رویش دندان اضافه یا هایپردونتیا: دندان های اضافی در دهان وجود دارد و فضای کافی برای در آمدن دندان های دائمی نیست.
  • هایپودونتیا: فرد فاقد یک تا پنج دندان دائمی است.
  • الیگودونتیا: فرد بیشتر از شش دندان دائمی را ندارد.
  • آنودونتیا: تقریبا هیچ دندان دائمی در دهان وجود ندارد.

گاهی با وجود این که دندان دائمی وجود دارد اما به دلایل زیر دندان رشد خود را کامل نمی کند و در نتیجه دندان شیری در دهان باقی می ماند: 

  • آنکیلوز: نوعی اختلال نادر است که در آن دندان ها به استخوان فک متصل هستند و نمی توانند حرکت کنند.
  • مشکلات ژنتیکی: مانند سابقه ی خانوادگی عدم رشد کامل دندان های دائمی
  • بیماری های مربوط به اختلال در رشد دندان ها: مانند دیسپلازی اکتودرمال و یا اختلالات غدد درون ریز
  • جراحات دهان و یا عفونت های دهان

اگر دندان شیری تا بزرگسالی باقی بماند چه باید کرد؟

در صورت وجود دندان شیری در بزرگسالان، در بعضی مواقع حفظ دندان شیری بهترین گزینه است. به خصوص اگر دندان و ریشه ی آن از نظر ظاهر، ساختار و عملکرد سالم باشند. اما اگر شرایط دندان مناسب نباشد می توان از راهکارهای زیر استفاده کرد:

  • مرتب کردن دندان ها و جراحی: حتی اگر دندان در شرایط خوبی باشد اما گاهی برای جلوگیری از اینفرا اکلوژن باید تغییراتی را ایجاد کرد. ساده ترین این تغییرات قرار دادن یک پوشش بر روی دندان شیری است. این کار باعث می شود که دندان شیری شبیه دندان های دائمی شود و در عین حال یکپارچگی دندان ها نیز حفظ شود.
  • کشیدن دندان: در شرایط زیر ممکن است نیاز باشد که دندان کشیده شود:
    • کمبود فضا: اگر فضای کافی برای رشد دندان ها نباشد، برای جلوگیری از نامرتبی دندان ها، دندان شیری باید کشیده شود. البته کشیدن دندان بدون وجود دندان اصلی و یا جایگزین کردن دندان با ایمپلنت باعث بروز مشکلاتی در آینده می شود.
    • جایگزین کردن دندان: اگر دندان شیری ضعیف باشد مثلا دچار مشکلات ریشه و یا پوسیدگی باشد باید آن را با ایمپلنت جایگزین کرد. البته  برای کاشت ایمپلنت باید تا اواخر سنین نوجوانی و شکل گیری کامل استخوان فک صبر کرد. اگر چندین دندان نیاز به جایگزینی داشته باشند می توان از دندان مصنوعی تکه ای نیز استفاده کرد.

در مجموع دندان های شیری نباید در دهان بزرگسالان باقی بمانند مگر این که کشیدن آن ها به سلامت دهان و یا دندان های دیگر آسیب بزند. اگر دندان های شیری در دهان شما باقی مانده است به دندانپزشک مراجعه کنید. دندانپزشک با معاینه ی دندان های شما، بهترین راهکار را در اختیار شما قرار می دهد.  

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *