هیپوپلازی مینا یا نقص مینای دندان

  • هیپوپلازی مینا می تواند یک مشکل مادام العمر باشد که فرد مبتلا مجبور باشد در طول عمر به طور مداوم به درمان خود ادامه دهد یا یک مشکل جدی باشد که نیاز به پر کردن، گذاشتن تاج و حتی کشیدن دندان داشته باشد.
  • برای درک علت نقص مینای دندان و نحوه درمان و جلوگیری از آنها، باید بدانید که مکانیسم عمل مینای دندان چیست و چرا همواره به شکل صحیح فرم نمی گیرد.

در ادامه اطلاعاتی درباره ی هیپوپلازی مینا و نحوه درمان آن بیان می شود.

مینای دندان چیست؟

  • مینا پوشش محافظ و سختی است که روی قسمت بیرونی دندانها قرار گرفته است.
  • این لایه سخت ترین قسمت بدن است و مانند یک زره از مناطق نرم و حساس زیر خود محافظت می کند.
  • به دلیل وجود مینای دندان است که می توانید یک کاسه سوپ داغ بخورید و یا از خوردن بستنی در اواسط تابستان لذت ببرید، بدون اینکه دندان دردی احساس کند.
  • این روکش محافظ همچنین در برابر ضربات فیزیکی وارد شده بر دندان ها مانند گاز گرفتن آب نبات های سخت یا قالب های یخ مقاومت می کند.
  • متأسفانه تقریباً 90٪ مینای دندان از ماده معدنی تشکیل شده است که در محیطهای اسیدی مانند دهان حل می شود.
  • هنگامی که غذاهای بسیار اسیدی مانند میوه یا آب نبات می خوریم، باکتری های موجود در دهان ما آن را به اسید لاکتیک تبدیل می کنند که می تواند مینای دندان را از بین ببرد.
  • هنگامی که لایه محافظ مینای دندان از بین رفت، دیگر نمی تواند رشد کند. به همین دلیل است که بسیاری از دندانپزشکان از سن جوانی بر حفظ بهداشت دهان و دندان تأکید می کنند تا زره محافظ دندان را سالم نگه دارند.

با این حال همیشه از بین رفتن مینای دندان در کودکان و بزرگسالان اندک نیست و گاهی می توانند دچار هیپوپلازی مینا شوند. در ادامه بیشتر به علل، تأثیرات و معالجه هیپوپلازی مینا می پردازیم.

هیپوپلازی مینا چیست؟

  • هیپوپلازی به معنای نقص مینای دندان است که دندان ها را در معرض آسیب و پوسیدگی قرار می دهد.
  • این بیماری اغلب به شکل شیارها، حفره ها، یا خطوط درون دندانها، چه در سطح و چه در نقاط خاص پدیدار می شود.
  • بسته به شدت بیماری، هیپوپلازی مینای دندان می تواند فقط روی یک دندان کوچک رخ دهد یا چندین دندان را در سراسر دهان درگیر کند.
  • این بیماری می تواند همراه تغییر رنگ موضعی باشد یا می تواند به این صورت باشد که تمام دندان به رنگ قهوه ای تیره دربیاید.
  • هیپوپلازی مینا می تواند باعث حساس شدن بیش از حد دهان به خصوص برای کودکان نو پا شود.
  • هیپوپلازی مینا می تواند هم در دندانهای کودکان و هم در بزرگسالان رخ دهد و اغلب قبل از سه سالگی ایجاد می شود.
  • با رشد دندان های کودک، مینای دندان هنوز هم نرم و ضعیف است و می تواند باعث ایجاد فرصت هایی برای آسیب زودرس می شود.
  • هیپوپلازی مینا به دو دلیل ایجاد می شود: دلایل ژنتیکی و دلایل محیطی.

هیپوپلازی مینای مادرزادی یا ژنتیکی

  • در هیپوپلازی مینای مادرزادی هم دندانهای کودکان و هم دندانهای بزرگسال تحت تأثیر قرار می گیرد.
  • نقص ارثی مینا به این معنی است که مینای دندان یکی از سه مرحله ی مهم رشد را از دست داده است:
    • شکل گیری
    • معدنی سازی
    • بلوغ
  • هنگامی که فرآیند تولید مینا نتواند به طور کامل انجام شود، مینای دندان یا شکننده و مستعد ترک خوردن می شود و یا نرم بوده و آسان از بین برود.
  • اگر این بیماری ارثی باشد، والدین و فرزندان هیچ راهی برای جلوگیری از هیپوپلازی مینای دندان ندارند و مجبور به درمان دندان یا دندان هایی خواهند بود که اولین نشانه های آن را نشان دهند.

هیپوپلازی مینای محیطی

  • در بیشتر موارد، اگر هیپوپلازی مینا نتیجه ی عوامل محیطی در دوران رشد و نوزادی باشد، تا حدودی قابل پیشگیری است.
  • عوامل محیطی در دوران کودکی می توانند روی دندانهای شیری کودک، دندانهای دائمی و یا هر دو تأثیر بگذارند. این وقایع در رحم، هنگام زایمان و در ماههای بعد از تولد اتفاق می افتد.
  • چند علت هیپوپلازی مینا شامل موارد زیر است:
    • سوء تغذیه و کمبود ویتامین ها، به ویژه ویتامین های A ، C و D
    • باکتریها و عفونتهای ویروسی مانند سفلیس، سرخک، آبله مرغان و سایر بیماریهایی که باعث ایجاد تب بالا می شوند.
    • زایمان طولانی مدت، نارس بودن نوزاد، آسیب های هنگام تولد یا وزن کم هنگام تولد
    • عفونت هایی که منجر به اسهال طولانی مدت و استفراغ می شوند
  • برخی از این علل در خارج از رحم رخ می دهد اما این مشکل می تواند قبل از به دنیا آمدن کودک نیز ایجاد شود.
  • اگر مادر از سوء تغذیه رنج ببرد یا به تب بالا مبتلا شود، نوزاد در هنگام تولد در معرض خطر ابتلا به هیپوپلازی مینا قرار میگیرد.
  • برخی از عفونت ها در زمان بارداری نیز می توانند این کمبود را ایجاد کنند.
  • با این حال حتی نوزادان کاملاً سالم نیز می توانند به علت آسیب به دندان یا دهان، از هیپوپلازی مینای دندان رنج ببرند.
  • دندان نوزادان نارس که نیاز به عمل جراحی دارند نیز ممکن است دچار آسیب شود و زمانی که دندان آن ها شروع به روییدن می کند، مینای آن ها نرم و تغییر شکل یافته باشد.

درمان هیپوپلازی مینا

  • روند درمان هیپوپلازی مینای دندان به شدت آن و سن کودک بستگی دارد.
  • در مواردی که آسیب ناچیز است و دندان تغییر رنگ اندکی دارد، ممکن است دندانپزشک دندان آسیب دیده را با روش های حرفه ای سفید کند تا در کنار بقیه ی دندان های سالم، سفید به نظر برسد.
  • برخی از بیماران بعد از کم شدن اثرات درمان اولیه نیاز دارند که دندانهای خود را مرتباً با پراکسید هیدروژن سفید کنند.
  • برای مشکلات جدی تر، مانند حفره های قابل رویت یا پوسیدگی دندان، دندانپزشک ممکن است مناطق آسیب دیده را تخلیه کرده و آن ها را پر کند.
  • اگر هیپوپلازی مینا فقط در قسمت کوچکی از دندان ایجاد شده باشد، این کار باعث کاهش حساسیت و درد می شود.
  • اما در صورتی که کل دندان آسیب دیده باشد، این کار مشکل را برطرف نمی کند. در این صورت، دندانپزشک ممکن است یک راه حل دائمی تر مانند گذاشتن تاج یا آنلی را توصیه کند.
  • در موارد پیشرفته تر، ممکن است لازم باشد دندان به طور کلی برداشته شود و با یک بریج دندانی یا کاشت دندان جایگزین شود.
  • هدف از کاشت دندان جلوگیری از جابجایی دندانهای دیگر و پر شدن جای خالی دندان از دست رفته برای کمک به راحت تر جویدن و حفظ زیبایی لبخند است.

پیشگیری از ابتلا به هیپوپلازی مینا

  • یكی از مهمترین عوامل در درمان هیپوپلازی مینا، اقدام سریع برای درمان است. خیلی بهتر است که دندانپزشک یک ناحیه ی آسیب دیده را زودتر پر کند تا اینکه به دلیل پوسیدگی گسترده، مجبور به خارج کردن دندان شود.
  • از آنجا که بسیاری از موارد هیپوپلازی مینا در اثر سوء تغذیه ایجاد می شود، مصرف ویتامین های A و D می تواند در تقویت رشد دندان کمک کند. بیماران می توانند مکمل های غذایی مصرف کنند و یا مصرف شیر، آب پرتقال و سبزیجات دارای برگ سبز را افزایش دهند.
  • برای بسیاری از بیماران، هیپوپلازی مینا یک وضعیت مادام العمر است که باید برای جلوگیری از پوسیدگی بیشتر، بهداشت دهان و دندان را به طور مداوم حفظ کنند.
  • ممکن است افراد مبتلا به این بیماری مجبور باشند تعداد دفعات بیشتری برای تمیز کردن حرفه ای دندان به دندانپزشک مراجعه کنند و یا نیاز به استفاده از خمیر دندان و مسواک های مخصوص داشته باشند.
  • مانند بسیاری از بیماریهای دهان و دندان، بهداشت مناسب و یک برنامه درمانی منظم، تمام آن چیزی است که بیماران به آن نیاز دارند تا درد و ناراحتی کمتری داشته باشند و بتوانند هرآنچه که می خواهند بخورند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *